คนหนึ่งอยากล็อกแผน อีกคนอยากเปิดทางเลือกไว้
ฝั่งวางแผนจะโล่งใจเมื่อมีเวลา มีลำดับ และมีข้อสรุปชัด ส่วนฝั่งยืดหยุ่นจะสบายใจกว่าเมื่อรู้ว่ายังขยับได้ถ้าสถานการณ์เปลี่ยน
พอโดนกดดัน แต่ละฝั่งกลัวความพังคนละแบบ
คนวางแผนมักกลัวความวุ่นวาย ความล่าช้า และการคุมไม่ได้ ส่วนคนยืดหยุ่นมักกลัวการตัดสินใจเร็วเกินไปแล้วติดอยู่กับอะไรที่ไม่เข้ากับความจริง
ทางออกกลาง ๆ คือมีโครง แต่ยังมีพื้นที่ให้ปรับ
ถ้ามีกรอบที่ชัดและมีช่วงเวลาทบทวนที่ตกลงกันไว้ล่วงหน้า ความขัดแย้งส่วนใหญ่จะเบาลงมาก เพราะทั้งสองฝั่งยังรู้สึกปลอดภัยในแบบของตัวเอง
